Deze week richten we ons op een risico dat vooral ontstaat bij intensief AI-gebruik: cumulatieve hallucinatie. Hoe vaker een taalmodel hetzelfde antwoord herschrijft, aanvult of nuanceert, hoe groter de kans dat er nieuwe aannames en onnauwkeurigheden insluipen. In deze editie introduceren we de Single-Pass-Discipline-Prompt.

Deze week staat een essentieel principe centraal voor verantwoord gebruik van AI in de juridische praktijk: analyse zonder conclusie. Taalmodellen zijn geneigd om alles “af te ronden”. Zodra feiten en regels zijn benoemd, volgt vanzelf een conclusie. In juridische context is dat problematisch. Het trekken van conclusies is geen technische handeling, maar een normatieve en professionele verantwoordelijkheid. In deze editie introduceren we de Analyse-zonder-conclusie-Prompt.

Deze week richten we ons op een risico dat inmiddels berucht is geworden: verzonnen uitspraken en onechte ECLI-nummers. Taalmodellen kennen de vorm en stijl van rechtspraak uitstekend. Juist daardoor kunnen zij verwijzingen genereren die er juridisch volstrekt geloofwaardig uitzien, maar feitelijk niet bestaan. In deze editie introduceren we de ECLI-Validatie-Prompt.

Deze week sluiten we de reeks af met een principe dat alle eerdere prompts verbindt: hallucinaties beginnen bij slechte of onvolledige input. Als de vraag onduidelijk is, zal het model die onduidelijkheid invullen. Niet omdat het “verzint”, maar omdat het wordt gevraagd een antwoord te geven. In deze editie introduceren we de Vraag-Terug-Prompt.

Deze week staat een ongemakkelijke maar cruciale vaardigheid centraal: het expliciet niet beantwoorden van een vraag. Taalmodellen zijn ontworpen om altijd te reageren. Als een vraag niet volledig kan worden beantwoord op basis van de beschikbare informatie, zal het model die leemte vullen met aannames. In juridische contexten is dat precies wat niet mag gebeuren. In deze editie introduceren we de Niet-beantwoorden-is-ook-een-antwoord-Prompt.

Deze week staat een subtiel maar veelvoorkomend risico centraal: onzichtbare aanvulling. Taalmodellen zijn bijzonder goed in het “netjes maken” van teksten. Daarbij vullen zij vaak ongemerkt ontbrekende informatie aan om een logisch en compleet verhaal te presenteren. In juridische teksten is dat riskant. Wat oogt als een kleine redactionele verbetering kan in werkelijkheid nieuwe inhoud introduceren die nooit is vastgesteld of afgesproken. In deze editie introduceren we de Geen-Nieuwe-Informatie-Prompt.

Deze week richten we ons op een van de minst zichtbare, maar meest invloedrijke oorzaken van onbetrouwbare AI-output: impliciete aannames. Zowel juristen als taalmodellen hebben de neiging om ontbrekende schakels mentaal in te vullen. Het verschil is dat een jurist zich daar meestal bewust van is, terwijl een taalmodel deze aannames probleemloos presenteert als vaststaand. In deze editie introduceren we de Impliciete-Aanname-Detector.

Deze week richten we ons op een van de meest onderschatte oorzaken van hallucinaties bij legal AI: bronvervaging. Wanneer een taalmodel aangeleverde teksten ongemerkt combineert met algemene juridische kennis of aannames, ontstaan conclusies die juridisch plausibel lijken, maar niet meer herleidbaar zijn tot één concrete bron. Juist zo ontstaan nep-citaten, onechte ECLI-nummers en redeneringen zonder feitelijke grondslag. In deze editie introduceren we de Bronzuiverheids-Prompt.

Elke week delen we op onze website de Legal Prompt van de Week om juristen te inspireren bij het gebruik van taalmodellen in hun dagelijkse werk. Of je nu op zoek bent naar een nieuwe invalshoek, een efficiëntere manier om informatie te analyseren of een innovatieve aanpak voor juridische vraagstukken, onze prompts helpen je slimmer gebruik te maken van taalmodellen en AI. Volg ons via social media of schrijf je in voor onze nieuwsbrief om op de hoogte te blijven.